III FSK 1328/22
W wyroku III FSK 1328/22 Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzygnął dwa fundamentalne zagadnienia powstałe na tle przeniesienia odpowiedzialności podatkowej na członka zarządu spółki z o.o. za zaległości w podatku od towarów i usług powstałe przed 1 stycznia 2016 r. Po pierwsze, Sąd dokonał wykładni przepisu międzyczasowego z art. 22 ustawy nowelizującej Ordynację podatkową z 10 września 2015 r. przesądzając, że odsyła on bez wyjątku do stosowania przepisów Ordynacji w brzmieniu sprzed nowelizacji — bez podziału na przepisy materialne i procesowe — co wyklucza powoływanie się przez organ na „utrwalenie właściwości” z art. 18b § 3 pkt 3 o.p. w nowym brzmieniu. NSA przyjął, że pod rządami przepisów sprzed 1 stycznia 2016 r. organem właściwym do orzekania o odpowiedzialności osoby trzeciej, na podstawie art. 17a o.p., jest organ podatkowy właściwy dla spółki w dacie wszczęcia postępowania o przeniesienie odpowiedzialności, a nie organ, który wcześniej orzekał o samym zobowiązaniu spółki — sprawa zobowiązania spółki i sprawa odpowiedzialności członka zarządu nie są bowiem tą samą „sprawą podatkową” w znaczeniu materialnym. Po drugie, Sąd zajął się granicami fikcji prawnej doręczenia z art. 150 o.p. w sytuacji, gdy organ podatkowy posłużył się adresem korespondencyjnym wynikającym z systemu SeRCe; NSA potwierdził, że organ ma prawo i obowiązek korzystać z danych ewidencyjnych podatnika, ale przy nieczytelnych zapisach systemowych musi rzetelnie wyjaśnić wątpliwości co do aktualności adresu i prawidłowości dwukrotnego awizowania, a zwrotne potwierdzenie odbioru nie jest wyłącznym dowodem dochowania warunków doręczenia zastępczego. Sprawa zakończyła się pomyślnie dla mego Klienta — NSA oddalił skargę kasacyjną Dyrektora Izby Administracji Skarbowej i utrzymał w mocy korzystny wyrok WSA w Krakowie z 23 lutego 2022 r. (I SA/Kr 1096/21) uchylający decyzję orzekającą o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu. Więcej możesz sprawdzić tutaj.
I FSK 268/14
W wyroku I FSK 268/14 Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzygnął o granicach odpowiedzialności podatnika za podatek o którym mowa w art. 108 ust 1 ustawy o podatku od towarów i usług a to na kanwie wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-138/12 z dnia 13 kwietnia 2013 roku Rusedespred OOD przeciwko Direktor na direkcija „Obżałwane i uprawlenie na izpyłnenieto” – grad Warna pri Centrałno uprawlenie na Nacionałnata agencija za prichodite. Na etapie administracyjnym – po 6 latach sporu – sprawa została definitywnie i szczęśliwie dla mego Klienta zakończona w styczniu 2015 roku. Więcej możesz sprawdzić tutaj.
I FSK 394/12
W wyroku I FSK 394/12 Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzygnął o sporze na tle wykładni przepisu art. 54 § 1 pkt 7 w zw. z § 3 o. p. w brzmieniu obowiązującym do końca 2016 roku. Sąd przyjął, że wielokrotne uchylanie decyzji wydanej przez organ podatkowy I instancji nie tamuje naliczania odsetek. Sprawa zakończyła się niekorzystnie dla mego Klienta. Po trzech latach w sprawie innego podatnika Naczelny Sąd Administracyjny odstąpił jednak od tego niekorzystnego poglądu. W uchwale I FPS 2/15 z dnia 26.10.2015 roku NSA przyjął, że art. 54 § 3 o. p. należy tak rozumieć, że w razie uchylenia decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, termin 3-miesięczny, o którym mowa w art. 54 § 1 pkt 7 Ordynacji podatkowej należy liczyć – sumując czasookresy trwania postępowania przed organem pierwszej instancji. Więcej możesz sprawdzić tutaj.
II FSK 1783/12
W wyroku II FSK 1783/12 Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzygnął o możliwości skorzystania ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych przez podatnika, który uzyskał odszkodowanie od gminy w związku z niedostarczeniem lokalu socjalnego dla lokatora, któremu nakazano opuszczenie lokalu mieszkalnego. Na etapie administracyjnym – po 4 latach sporu – sprawa została definitywnie i szczęśliwie dla mego Klienta zakończona w marcu 2015 roku. Więcej możesz sprawdzić tutaj.
I FSK 90/23
W wyroku I FSK 90/23 Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzygnął o granicach kontroli instancyjnej sprawowanej przez wojewódzki sąd administracyjny w sprawie wymierzenia podatnikowi dodatkowego zobowiązania w podatku od towarów i usług na podstawie art. 112c pkt 2 w zw. z art. 112b ust. 1 pkt 1 lit. b u.p.t.u., w sytuacji gdy podstawą tego dodatkowego zobowiązania były ustalenia organów podatkowych o rzekomej fikcyjności transakcji udokumentowanych zakwestionowanymi fakturami. Istota sporu sprowadzała się do oceny, czy WSA w Krakowie mógł oddalić skargę spółki, ograniczając się do stwierdzenia, że Skarżąca nie kwestionuje ustaleń o świadomym uczestnictwie w procederze wystawiania „pustych” faktur, podczas gdy w rzeczywistości znaczna część skargi i wystąpień podatnika poświęcona była właśnie szczegółowemu, punkt po punkcie podważaniu tych ustaleń — w tym oceny zeznań świadków, znaczenia umowy cesji wierzytelności, skutków prawnych zakazu zbycia z umowy zastawu rejestrowego, kwestii zatrudnienia pracowników, dostępności miejsca składowania towaru oraz dowodów dotyczących istnienia przedmiotów transakcji. NSA przesądził, że uzasadnienie wyroku sądu I instancji, które pomija przytoczenie i merytoryczną ocenę istotnych zarzutów skargi, narusza art. 141 § 4 p.p.s.a. w stopniu wymykającym wyrok spod kontroli kasacyjnej — wzorzec normatywny wynikający z tego przepisu wymaga bowiem, aby sąd administracyjny rzetelnie skonfrontował każdy z zarzutów strony z ustaleniami organu i materiałem dowodowym sprawy, a uzasadnienie pozwalało jednoznacznie ustalić przesłanki, jakimi sąd się kierował. Sąd kasacyjny przypomniał, że nie jest jego rolą zastępowanie sądu I instancji w pierwotnej ocenie zarzutów dotyczących kompletności materiału dowodowego oraz prawidłowości ustalenia stanu faktycznego stanowiącego podstawę zastosowania sankcyjnych przepisów u.p.t.u. Sprawa zakończyła się pomyślnie dla mego Klienta — NSA uchylił niekorzystny wyrok WSA w Krakowie z 28 lutego 2022 r. (I SA/Kr 277/21) i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, zobowiązując sąd I instancji do konkretnego odniesienia się do wszystkich zarzutów skargi w kontekście przesłanek wymierzenia spółce dodatkowego zobowiązania podatkowego. Więcej możesz sprawdzić tutaj.
Zobacz też wybór wybór najważniejszych wyroków wydanych przez sądy administracyjne w sprawach powierzonych kancelarii.